Wojewódzka Komisja Lekarska MSWiA, Krakowska 44, Opole Czy może ktoś mi przybliżyć jak to wygląda w Opolu i jak najlepiej to ogarnąć abym nie jeździł zbyt wiele razy. Post został pochwalony 0 razy Śląska Rejonowa Komisja Lekarska w Katowicach. Śląska Rejonowa Komisja Lekarska w Katowicach. ul. Św. Jana 10, 40-012 Katowice. tel. 47/851 33 68. rklkatowice@zer.mswia.gov.pl. 8) Rejonowa Wojskowa Komisja Lekarska w SZCZECINIE Adres: ul. Ku Słońcu 33A , 71-080 Szczecin Sekretariat: tel./fax: 261-455-553 9) Rejonowa Wojskowa Komisja Lekarska w WARSZAWIE Adres: ul Koszykowa 78, 00-909 Warszawa Sekretariat: tel.: 261-845-908 Kancelaria: tel./fax: 261-845-939 MSW: nowy wykaz chorób dla służb mundurowych. Zgodnie z projektem rozporządzenia przedstawionym przez Ministerstwo Spraw Wewnętrznych od 1 lipca 2014 roku zmieni się wykaz chorób powstających w związku z pełnieniem służby w Policji, Straży Granicznej, Państwowej Straży Pożarnej i Biurze Ochrony Rządu. Komisja lekarska 00-630 Warszawa Tel. 22 118 99 41 rezerwuj_warszawa@centermed.pl Lokalizacja. Opis placówki - konsultacja lekarska medycyny pracy - komisja bhp Skąd: Warszawa Wysłany: Czw 18:31, 25 Paź 2018 Temat postu: Jak puściła Cię na dalsze badania, i są w porządku to komisja nie będzie robiła żadnych problemów, tylko Cię puści jeśli wszystko masz w normie DZ. URZ. Min. SWiA. 2021.34Ogłoszony: 09.07.2021. Zarządzenie nr 16 Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 9 lipca 2021 r. w sprawie powołania Zespołu do spraw opracowania propozycji zmian w zakresie badań funkcjonariuszy i pracowników Policji, Straży Granicznej, Służby Ochrony Państwa, strażaków i pracowników Wysłany: Wto 20:05, 05 Lis 2013 Temat postu: Odwołanie od decyzji WKL (okulista Warszawa) Witam, mam następujący problem a mianowicie, stwierdzono u mnie brak widzenia stereoskopowego co jest jednoznaczne z niezdolnością do służby i tak też orzekła WKL. Dz.U.2023.0.1280 t.j. , Rozdział 2. Renta inwalidzka, Ustawa o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji komisja lekarska orzeczenie lekarskie. 03-918 Warszawa; Centrum Obsługi Klienta Czynne: pn-pt w godz. 8:00-16:00 Telefon: 22 518 29 29 Fax: 22 617 60 10; cok@wip.pl qifRc. Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Kwiecińska (spr.), Sędzia WSA Andrzej Góraj, Asesor WSA Joanna Kruszewska-Grońska, , , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 8 czerwca 2020 r. sprawy ze skargi M. M. na orzeczenie Centralnej Komisji Lekarskiej podległej ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych z dnia [...] maja 2019 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia zdolności do służby 1. uchyla zaskarżone orzeczenie; 2. zasądza od Centralnej Komisji Lekarskiej podległej ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych na rzecz M. M. kwotę 497 zł (czterysta dziewięćdziesiąt siedem) złotych, tytułem zwrotu kosztów postępowania. Uzasadnienie strona 1/6 Orzeczeniem nr [...] Centralnej Komisji Lekarskiej podległej ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych Składu Orzekającego w [...] z dnia [...] maja 2019 r., wydanym po rozpatrzeniu odwołania M. M., od orzeczenia [...] Rejonowej Komisji Lekarskiej podległej ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych w B. nr [...] z dnia [...] lutego 2019 r. na podstawie art. 47 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 28 listopada 2014 r. o komisjach lekarskich podległych ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych (Dz. U. poz. 1822), utrzymano w mocy zaskarżone orzeczenie. W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, iż M. M. jest funkcjonariuszem Policji. Został skierowany przez Komendę Miejską Policji w G. na badanie do [...] Rejonowej Komisji Lekarskiej podległej ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych w [...], zwanej dalej "RKL", w celu ustalenia stanu zdrowia oraz ustalenia zdolności fizycznej i psychicznej funkcjonariusza do służby, jak również związku poszczególnych chorób ze szczególnymi warunkami lub właściwościami służby. Po przeprowadzonym badaniu w siedzibie RKL, ustalono rozpoznanie: 1. Zaburzenia nerwicowe upośledzające lub znacznie upośledzające zdolności adaptacyjne rokujące poprawę. (ICD 10 - F 48) - § 86 p. 2 rub. 5 kat. B 2. Obserwacja w kierunku nadciśnienia tętniczego (ICD 10 - R 03 ) - § 45 p. 2 rub. 5 kat. B 3. Stan po urazie ramienia lewego z ograniczeniem ruchomości w lewym stawie łokciowym oraz osłabieniem siły kończyny (ICD 10 - T 92 ) - w zas. § 67 p. 1 rub. 5 kat. B Na podstawie rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 11 października 2018 r. w sprawie wykazu chorób i ułomności, wraz z kategoriami zdolności do służby w Policji, Straży Granicznej, Straży Marszałkowskiej, Państwowej Straży Pożarnej oraz Służbie Ochrony Państwa (Dz. U. poz. 2035) przyznano skarżącemu kategorię zdrowia B i uznano, że funkcjonariusz jest zdolny do służby z ograniczeniem, trwale niezdolny do pełnienia służby na zajmowanym stanowisku. U skarżącego nie stwierdzono inwalidztwa i przyjęto, że może wykonywać pracę niestresującą, a przeciwwskazana jest praca w napięciu nerwowym. M. M. odwołał się od decyzji komisji pierwszej instancji do Centralnej Komisji Lekarskiej podległej ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych w [...], zwanej dalej "CKL". W swoim piśmie z dnia [...] marca 2019 r., M. M. przedstawił przebieg swojej służby. W jego ocenie stres w służbie był spowodowany ciężarem gatunkowym prowadzonych czynności, z towarzyszącą odpowiedzialnością. Podał, że niejednokrotnie miał do czynienia z sytuacjami wyjątkowo stresującymi. Na koniec przypomniał, że psychiatra konsultujący go na potrzeby RKL potwierdził rozpoznanie neurastenii. Skarżący twierdzi też, iż od ponad 4 lat co miesiąc jest leczony nie tylko farmakologicznie, ale również terapeutycznie przez lekarza prowadzącego. Organ odwoławczy wskazał, iż skarżący został zaproszony do siedziby CKL w dniu [...] maja 2019 r. na badanie w trybie odwoławczym. W dniu zgłoszenia skarżący odbył konsultację psychiatryczną i badanie przez członków komisji lekarskiej. W trakcie badania podmiotowego miał problem z utrzymaniem afektu. Był histeryczny i płaczliwy. Przedstawił swoje dolegliwości. Leczący psychiatra ocenił je jako neurastenię. Orzekany podał, że od lutego 2019 r. czuje się gorzej. Nie udzielił odpowiedzi na pytanie, dlaczego nie odszedł ze służby, jeśli ta stanowi powód do stresu. W badaniu podmiotowym stwierdzono mnogie tatuaże. Organ uznał, iż konsultujący psychiatra po przeprowadzonym badaniu stwierdził zaburzenia nerwicowe, znacznie upośledzające zdolności adaptacyjne rokujące poprawę. Strona 1/6 W zakończonym wczoraj 80. posiedzeniu Sejm ustalił ostateczny kształt ustawy o komisjach lekarskich podległych ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych. Dotychczas funkcjonowanie tych komisji było uregulowane w rozporządzeniach. Ustawa wprowadza jednolity system orzecznictwa lekarskiego dla funkcjonariuszy i kandydatów do służby w: Policji, Straży Granicznej, Państwowej Straży Pożarnej, Biurze Ochrony Rządu, Centralnym Biurze Antykorupcyjnym i Służbie Więziennej. Zgodnie z ustawą, w miejsce systemu orzecznictwa obejmującego: wojewódzkie komisje lekarskie, okręgowe komisje lekarskie i Centralną Komisję Lekarską (CKL) wprowadzono system dwuinstancyjny złożony z rejonowych komisji lekarskich i CKL. Dotychczasowe zatwierdzanie orzeczeń komisji wojewódzkich przez komisje okręgowe zastąpiono trybem skargowym. Jeśli funkcjonariusz lub kandydat do służby nie będzie się zgadzał z treścią orzeczenia komisji rejonowej, będzie miał prawo odwołać się do Centralnej Komisji Lekarskiej z siedzibą w Warszawie. CKL będzie mogła rozpatrywać odwołania również poprzez składy orzekające działające na terenie kraju. Konkretne miejscowości określi w zarządzeniu Minister Spraw Wewnętrznych. Ponadto ustawa ujednolica kategorie zdolności kandydatów do służby i funkcjonariuszy. W przypadku funkcjonariuszy wprowadza kategorie: A – „zdolny do służby”, B – „zdolny do służby z ograniczeniem”, C – „niezdolny do służby”. Natomiast w odniesieniu do kandydatów nowe przepisy przewidują kategorie: Z – „zdolny”, N – „niezdolny”. Nowelizacja zostanie następnie przekazana prezydentowi do podpisu. W ostatnim dniu 80. posiedzenia Sejm także przyjął tzw. ustawę okołobudżetową, tj. ustawę o zmianie niektórych ustaw w związku z realizacją ustawy budżetowej. Uzupełnia ona projekt budżetu na przyszły rok i zapewnia jego prawidłową realizację. Propozycje zmian wynikają z zapisów projektu budżetu. W zakresie świadczeń i wynagrodzeń w sektorze finansów publicznych Sejm zdecydował o utrzymaniu na dotychczasowym poziomie wynagrodzeń osób zajmujących kierownicze stanowiska państwowe. Oznacza to, że nie zmienią się uposażenia oraz diety posłów i senatorów. Na poziomie z 2014 r. pozostaną też co do zasady płace w „budżetówce”, zakładowy fundusz świadczeń socjalnych oraz maksymalne wynagrodzenia osób objętych kominową. Posłowie przyjęli zmiany w ustawie o Służbie Celnej, ustawie o urzędach i izbach skarbowych oraz niektórych innych ustawach. Uchwalone przepisy przewidują też, że podobnie jak pozostałe służby mundurowe, funkcjonariusze celni przebywający na zwolnieniu lekarskim będą otrzymywać 80 proc. uposażenia, a jedynie w określonych przypadkach zachowają prawo do pełnego uposażenia chorobowego. Izba skierowała do dalszych prac w Komisji Nadzwyczajnej do spraw zmian w kodyfikacjach poselski projekt nowelizacji Kodeksu karnego wykonawczego. Celem projektu jest dostosowanie prawa polskiego do wymagań wynikających z wyroków wydanych przez Europejski Trybunał Praw Człowieka w sprawach: Piechowicz przeciwko Polsce (skarga nr 20071/07) oraz Horych przeciwko Polsce (skarga nr 13621/08). Proponowane zmiany odnoszą się przede wszystkim do kryteriów kwalifikowania osób skazanych oraz tymczasowo aresztowanych, jako stwarzających poważne zagrożenie społeczne albo poważne zagrożenie dla bezpieczeństwa zakładu, a także stosowania wobec nich wzmożonych rygorów bezpieczeństwa jak np. monitoring cel. W ostatnim dniu 80. posiedzenia Sejmu Izba ustaliła też ostateczne brzmienie ustawy o ochronie i pomocy dla pokrzywdzonego i świadka. Nowe przepisy kompleksowo regulują zasady ochrony ofiar i świadków przed zastraszeniem i odwetem w trakcie i po zakończeniu postępowania karnego i karnoskarbowego. Ustawa dostosowuje polskie prawo do przepisów unijnych. Przewiduje że ochrona na czas czynności procesowych ma być stosowana w każdej sprawie, w której istnieje ryzyko zagrożenia dla życia lub zdrowia świadka. Zgodnie z ustawą, decyzję o zapewnieniu pomocy i ochrony będzie podejmował komendant wojewódzki Policji właściwy ze względu na miejsce pobytu osoby, której ma być ona udzielona. Decyzja będzie podejmowana na wniosek osoby zainteresowanej, a także na wniosek sądu lub prokuratury. Podstawowym rozwiązaniem będzie ochrona obejmująca np. asystę funkcjonariuszy Policji podczas czynności procesowych. W przypadku wysokiego, realnego stopnia zagrożenia życia lub zdrowia, ochrona osobista świadka lub pokrzywdzonego będzie polegać na stałej lub czasowej asyście policjantów, czasowej obserwacji osoby lub miejsca jej przebywania. W wyjątkowych sytuacjach, kiedy inne środki ochrony będą niewystarczające, zmieniane będzie miejsce pobytu osoby chronionej. Ma objąć najpoważniejsze ofiary i świadków najpoważniejszych przestępstw – tych rozpatrywanych w pierwszej instancji w sądach okręgowych oraz zgwałcenia. Osoba objęta tą formą ochrony będzie mogła otrzymywać comiesięczną pomoc finansową (na potrzeby mieszkaniowe, życiowe i na pokrycie kosztów świadczeń zdrowotnych). Przy komendach wojewódzkich Policji będą funkcjonować koordynatorzy ds. zapewnienia bezpieczeństwa osób występujących w procesie karnym. Do ich zadań będzie należało zapewnienie współpracy jednostek Policji w udzielaniu i zapewnianiu pomocy i ochrony. Uchwalona przez Sejm ustawa wprowadza zasadę poufności danych dotyczących miejsca zamieszkania i zatrudnienia świadka. Dane te mają być zamieszczane nie w protokole, ale w odrębnym załączniku do protokołu. Na tych samych zasadach mają być chronione dane świadków w sprawach o wykroczenia. Następnie ustawa zostanie przesłana prezydentowi do podpisu. W pierwszym czytaniu Sejm rozpatrzył poselski projekt nowelizacji ustawy – Kodeks karny oraz ustawy Kodeks wykroczeń. Wnioskodawcy chcą doprecyzowania przepisów dotyczących karania za jazdę pod wpływem i po spożyciu narkotyków. Autorzy projektu zauważają, że obecne przepisy nie mówią, jakie stężenie środków odurzających w organizmie stanowi wykroczenie, a jakie przestępstwo. W przypadku delta-9-tetrahydrokanabinolu (tzw. THC) – substancji charakterystycznej dla produktów pozyskiwanych z konopi indyjskich, wnioskodawcy proponują, by to jej stężenie we krwi decydowało o kwalifikacji prawnej czynu. Stężenie od 5 do 10 nanogramów na mililitr ma być wykroczeniem (tzw. stan po spożyciu środka odurzającego), a stężenie większe przestępstwem (tzw. stan pod wpływem środka odurzającego). W przypadku pozostałych środków odurzających autorzy proponują, by rozstrzygało kryterium stopnia zakłócenia sprawności psychomotorycznej. Jeśli zaburzenie sprawności przypominałoby stan jak po spożyciu alkoholu, byłoby uznawane za wykroczenie, a w innym przypadku – za przestępstwo. Uzasadnienie projektu przedstawił poseł Michał Kabaciński. W dyskusji zostały zgłoszone wnioski o odrzucenie projektu w pierwszym czytaniu. Izba podejmie decyzję o dalszych losach tego dokumentu na kolejnym posiedzeniu Sejmu. Na etapie drugiego czytania zakończono też prace nad poselskim projektem nowelizacji ustawy o straży gminnej oraz ustawy – Prawo o ruchu drogowym. Autorzy projektu proponowali pozbawienie straży miejskiej prawa używania fotoradarów oraz karania kierowców za nieprawidłowe parkowanie. Ponadto Izba nie dokonała wyboru uzupełniającego członka Trybunału Stanu. Źródło: Fot. Krzysztof Białoskórski (Sejm) Właściwość miejscowa rejonowych komisji lekarskich jest określana dla funkcjonariuszy, inspektorów i pracowników kontroli skarbowej i wywiadu skarbowego – zgodnie z miejscem pełnienia służby albo pracy, a dla pozostałych osób – zgodnie z miejscem ich zamieszkania. Na uzasadniony wniosek podmiotu kierującego do komisji lekarskiej lub osoby ubiegającej się o wydanie orzeczenia lekarskiego Centralna Komisja Lekarska może jednak wyrazić zgodę na zmianę właściwości orzekania. Siedziby i obszary właściwości terytorialnej rejonowych komisji lekarskich określa rozporządzenie ministra spraw wewnętrznych z 19 grudnia 2014 r. w sprawie siedzib i właściwości terytorialnej komisji lekarskich podległych ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych (DzU z 2014 r., poz. 1895). Ustawa o komisjach lekarskich wymienia podmioty kierujące kandydatów, funkcjonariuszy, osoby udzielające pomocy funkcjonariuszom oraz pracownikom wywiadu skarbowego, funkcjonariuszy zwolnionych ze służby, emerytów, rencistów, kandydatów do pracy i pracowników do komisji lekarskich (>patrz tabela 5). Skierowanie do komisji będzie następowało na formularzu, którego wzór określają odpowiednie rozporządzenia. Chodzi tu np. o rozporządzenie ministra spraw wewnętrznych z 19 grudnia 2014 r. w sprawie wzorów skierowania do komisji lekarskiej podległej ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych stosowanych w Policji, Straży Granicznej, Państwowej Straży Pożarnej i Biurze Ochrony Rządu (DzU z 2014 r., poz. 1897). Odrębne dwa rozporządzenia wydano dla CBA i SW. Zostały one opubliowane w DzU z 2014 r. poz. 1959 i 1982. Termin badania wyznacza komisja lekarska, informując o tym osobę skierowaną i podmiot kierujący. Takiego wezwania lepiej nie ignorować, gdyż, po pierwsze, od 1 stycznia 2015 r. poddanie się badaniom zleconym przez komisję lekarską, w tym również badaniom specjalistycznym, psychologicznym i dodatkowym, jest już obowiązkiem funkcjonariusza wynikającym wprost z ich ustaw pragmatycznych (art. 40a ustawy o Policji, art. 44 ust. 2 ustawy o SG, art. 42 ust. 2b ustawy o PSP, art. 34a ustawy o BOR, art. 63 ust. 1a i 1b ustawy o CBA, art. 111 ust. 2 ustawy o SW). Po drugie zaś, w przypadku nieusprawiedliwionego niestawiennictwa osoby skierowanej przed komisją zawiadamia ona o tym podmiot kierujący. Taka informacja może mieć wpływ na stosunek służbowy funkcjonariusza, gdyż – o ile skierowanie nie nastąpiło na prośbę funkcjonariusza – dwukrotne nieusprawiedliwione niestawiennictwo przed komisją lekarską może stanowić podstawę do jego zwolnienia. Wynika tak z przepisów pragmatycznych, tj.: art. 41 ust. 2 pkt 7a ustawy o Policji, art. 45 ust. 2 pkt 9 ustawy o SG, art. 43 ust. 3 pkt 7 ustawy o PSP, art. 35 ust. 2 pkt 4a ustawy o BOR, art. 64 ust. 2 pkt 6a ustawy CBA, art. 96 ust. 2 pkt 8 ustawy o SW. Od nieprawomocnego orzeczenia rejonowej komisji lekarskiej osobie badanej lub podmiotowi kierującemu tę osobę do rejonowej komisji lekarskiej przysługuje odwołanie. Powinno być ono wniesione w terminie 14 dni od dnia doręczenia orzeczenia rejonowej komisji lekarskiej za pośrednictwem tej komisji, która orzeczenie wydała. Odwołanie nie wymaga szczegółowego uzasadnienia. Podobne uprawnienie przysługuje małżonkowi lub innemu uprawnionemu członkowi rodziny zmarłego funkcjonariusza. Mogą oni składać odwołanie od orzeczenia rejonowej komisji lekarskiej ustalającego związek śmierci funkcjonariusza ze służbą. Odwołanie rozpatruje Centralna Komisja Lekarska po zapoznaniu się ze wszystkimi dokumentami w sprawie, a w razie potrzeby również po przeprowadzeniu niezbędnych badań lub po zleceniu przeprowadzenia dodatkowych badań lekarskich, w tym obserwacji szpitalnej, lub po dostarczeniu na jej żądanie dodatkowych dokumentów. Ma na to 30 dni od dnia otrzymania odwołania, a 60 dni w przypadku konieczności wykonania dodatkowych badań lub uzyskania dodatkowych dokumentów. Po rozpatrzeniu odwołania Centralna Komisja Lekarska: - utrzymuje w mocy zaskarżone orzeczenie albo - uchyla zaskarżone orzeczenie w całości lub w części i wydaje nowe, albo - uchyla zaskarżone orzeczenie i przekazuje sprawę do ponownego rozpatrzenia przez rejonową komisję lekarską. Nie może natomiast wydać nowego orzeczenia na niekorzyść osoby badanej, chyba że zaskarżone orzeczenie jest sprzeczne z prawem lub zostało wydane z pominięciem istotnych okoliczności faktycznych. Do postępowania odwoławczego prowadzonego przez Centralną Komisję Lekarską stosuje się odpowiednio przepisy o postępowaniu przed rejonowymi komisjami lekarskimi. Warto pamiętać, że opisany tu tryb postępowania odwoławczego będzie obowiązywać od 1 lipca 2015 r. Jak kwestia ta rozwiązana jest w okresie przejściowym, opisano w początkowej części opracowania. Orzeczenia komisji mają dwojaki charakter. Jedną grupę stanowią orzeczenia, które ustalają schorzenia funkcjonariusza oraz ich związek ze służbą do celów odszkodowawczych lub rentowych albo zaopatrzenia emerytalnego. Orzeczenia z tej grupy poddawane są kontroli sądów powszechnych w ramach rozpoznawania odwołań od decyzji o świadczeniach rentowych, emerytalnych czy odszkodowawczych. Orzeczenia te mają wyłącznie charakter orzeczenia wstępnego, jako jedna z przesłanek ustalenia prawa do określenia świadczeń, ich zakresu i wysokości. W konsekwencji nie podlegają one zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Druga grupa to orzeczenia związane z ustalaniem przez komisję zdolności do służby. W tych rozstrzygnięciach komisji oceniany jest więc stan zdrowia danej osoby na potrzeby zaliczenia jej do określonej kategorii zdolności do służby w celu przyjęcia do niej, dalszego jej pełnienia czy zwolnienia z niej. Orzeczenia w tych sprawach są wiążące dla organu w sprawie powołania danej osoby do służby, przeniesienia funkcjonariusza na inne stanowisko służbowe czy zwolnienia go ze służby i stanowią podstawę do wydania przez właściwe organy decyzji administracyjnej. W orzecznictwie NSA podkreśla się, że komisje lekarskie działające w sprawach funkcjonariuszy czy kandydatów do służb mundurowych są organami administracji publicznej i swoje rozstrzygnięcia podejmują w formie decyzji administracyjnych, nazwanych orzeczeniami. Orzeczenia w tym zakresie mogą podlegać zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Na zakończenie trzeba wspomnieć, że pozostałe służby mundurowe, tzn. Agencja Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencja Wywiadu, Służba Kontrwywiadu Wojskowego, Służba Wywiadu Wojskowego oraz wojsko, mają własne komisje lekarskie. Z tego względu nie są przedmiotem niniejszego opracowania. podstawa prawna: Ustawa z 16 marca 2001 r. o Biurze Ochrony Rządu (tekst jedn. DzU z 2014 r., poz. 170 ze zm.). podstawa prawna: Ustawa z 6 kwietnia 1990 r. o Policji (tekst jedn. DzU z 2011 r. nr 287, poz. 1687 ze zm.), podstawa prawna: Ustawa z 9 czerwca 2006 r. o Centralnym Biurze Antykorupcyjnym (tekst jedn. DzU z 2014 r., poz. 1411). podstawa prawna: Ustawa z 24 sierpnia 1991 r. o Państwowej Straży Pożarnej (tekst jedn. DzU z 2013 r., poz. 1340). podstawa prawna: Ustawa z 9 kwietnia 2010 r. o Służbie Więziennej (tekst jedn. DzU z 2014 r., poz. 1415). podstawa prawna: Ustawa z 12 października 1990 r. o Straży Granicznej (tekst jedn. DzU z 2014 r., poz. 1402).